Seni Ölümüne Sevmekle Meşgulüm
Sensizlikte, kah geceler üzerime yürüdü, kah ayazlar zorladı kapılarımı…
Ama her zorlukta gözlerine sığındım, her solukta ismini haykırdım.
Yalnızlığınla savaştım durdum. Belki de en gururlu savaştı benimkisi.
Silahım yoktu;
Sadece seni seven yüreğimdi savaşan.
Kazanan hep hasretin olsa da ben seni ” sensizlikte ” bile yaÅŸatandım…
Rüzgarlarla savruldum karanlıklara, düştüm hasret çukurlarına,
ezildi gözlerimde büyüttüğüm çiçekler.
Pes etmeden, çocuksu düşlerime yenilerini ektim.
Sensizlikte kör kuyulara itildim.
Yaralarımı gözlerindeki ışıkla sardım.
Devamını Oku…
Son Yazılar