BoÅŸluÄŸuna sarılıyorum her gece…üşüyorum…yokluÄŸun buz gibi vurmuÅŸ evime ve yürek odalarımın duvarlarına.duvarda asılı resmin bile bakmıyor gözlerime…her gece sensizliÄŸime içiyorum buz kesen evde.
Kalbim hala beklemeli aslında.geleceÄŸinin ihtimaliyle beklemek esas duruslarda…yorgunluk veren bir ÅŸey bu.”çık gel istersen.”diyorum sensizliÄŸimde,bana
Devamını Oku…
Umutsuzluk Limanına bir umut gemisi yanıştı bugün…Yolcuları da öyle çoktu ki… Şöyle bir düşündüm ; meÄŸer umutsuz yaÅŸanmıyormuÅŸ… Ya ben?…Ben umudumu daraÄŸacına asmamışmıydım?…Hem de yargısız infaz kararıyla…Peki neden?…Onun suçu neydi?… Varolmak hakkı deÄŸil miydi?…
Ben de yok etmek istemedim ki…Ama varlığı içimi ısıtmıyordu. Hissedemiyordum onu… Åžimdi ona ne kadar ihtiyacım var…Umudunu kaybeden insanın baÅŸka kaybedeceÄŸi bir ÅŸey kalmazmış ya hani; peki ÅŸimdi niye korkuyorum ki… DaraÄŸacında sallandırmadım mı umudumu?… Kaybedecek neyim var?…İçim acıyor biliyor musun?…Kaybetmek için önce
Devamını Oku…
Hüzün yıldızları parlıyor yine gecemde, ne tarafa çevirsem başımı, bir SEN bakıyor bana…
Ne zaman kahretse yüreğim, ağlamaya susasa ve ne zaman iki damla belirse göz bebeklerimde, bir SEN akıyorsun, sessiz çığlıklarıyla şehri uyandıran kaldırımlara…
‘ Ne zaman seni düşünsem’ desem yalan olur… Hep aklımdasın ya! Her saniye bir SEN
Devamını Oku…
Biliyorum sen de seviyorsun beni. Gözlerinden okunuyor, uyku gibi, yağmur gibi, duman gibi aşk dökülüyor gözlerinden. Beni sevmediğini söylerken dudaklarının kıvrımında öyle bir işaret görüyorum ki sevdiğini söylüyor. Elini tutuyorum, elimi iterken elin, yanarak titriyor.
Biliyorum sen de seviyorsun beni. Bazen hiç ses vermiyorum sana, beni çağırıyorsun, adımı sesleniyorsun, yüreğin beni arıyor. Uzaklara giderken beni de alıp götürüyorsun,
Devamını Oku…
Günlerden bir gün, evrenin bir noktasında, küçük bir tırtıl gözlerini hayata açmış. Doğal içgüdüleri ile hemen beslenmeye başlamış. Ne bulursa yemiş. Bir süre sonra, yeterince büyüdüğünde, kendine güvenli bir yer bulup, bir koza örmeye başlamış. Bu kozanın içinde geçirdiği uzunca bir sürenin sonunda da, rengarenk kanatlı bir kelebek olup çıkmış.
Minik kelebek, uçabiliyor olmanın da verdiği mutlulukla uçmaya başlamış. Dağlar tepeler aşmış, ormanın her yerini dolaşmış. Derken bir vadiye gelmiş. Rengarenk çiçeklerin bulunduğu bir vadiye. Etrafına şaşkın şaşkın bakarken, vadinin öbür ucunda bir papatya
Devamını Oku…
Son YazılarSon YorumlarEtiketlerKategorilerTakvimArşivler